+ + ต ระ เ ว น เ ยี่ ย ม ญา ติ + +
~ G r e e t i n g s from...~
~ ~ กลับมาจากบ้านนอกแล้ว ~ ~
(^O^) ย้อนหลัง และ ล่วงหน้า
~ ~ วั น สุ ข สั น ต์ ~ ~
^.^* *
@ ชีวิตในวัย 3 0 เดินทางสู่ 4 0 @
(^^) R e l a x a t i o n
(^ o ^) งา น แ ต่ ง สี ช ม พู
๒ โรคร้ายอาจจะไม่ร้ายอย่างที่คิดก็ได้ ๒
๑ เมื่อน้องเป็นเนื้อร้าย ๑
@ ขุนเขา ดอกไม้ และ สายน้ำ @
^ ^ สิวระเบิดเลยเถิดไปตัดผม
@ วันเสาร์ กับ หมูและเหมียว @
# แ อ๊ บ เ ข้ ม ไ ป โ ร ง งา น #
Happy @ Weekend
ไ ท ย ช่ ว ย ไ ท ย ^ ^
รวมมิตรชีวิต
วิ วั ฒ นา กา ร แ บ บ ไ ม่ มี ท ฤ ษ ฎี
เ มื่ อ ล ม ห นา ว โ ช ย มา ใ ก ล้ ๆ
(^ O ^) // กับอีกหนึ่งความประทับใจ
เ รื่ อ ง ซ ว ย ๆ ใ น วั น ดี ๆ
เปลี่ยนตัวเองเป็นคนใหม่ ง่ายๆ
ศุกร์ซวย-เสาร์ซม-อาทิตย์คิดถึง
แ ม่ สื่ อ แ ม่ ชัก ฮิ้วๆๆๆ
Sweet @ a Wedding
งานเข้าไม่ยอมออก !!!
ร ว ม มิ ต ร น้ำ ใ จ @ ส ถา นี ร ถ ไ ฟ ฟ้า
สิ่งดีๆ ในวันอันน่าเบื่อ
ค น มั น จะ ง อ แ ง...ไ ม่ จำ เ ป็ น ต้ อ ง แ ค ร์ อา ยุ
บ้าน ส อ ง ยุค
HBD@21-09-09
วันฝนตก กับ ต้นไม้เขียวๆ
ได้เวลาตัด uniform ใหม่แล้ว
คิ ด ไ ม่ ต ก . . . ต ก ล ง กั น ไม่ ไ ด้
ส-ว-า-ป-า-ม
เมื่อบ้านเรามีสมาชิกใหม่
กาแฟ กับ โคมไฟ เกี่ยวกันยังไงนะ
หน้านี้สำหรับคน "รักเส้น"
Petch
Alienasoul
Wedding #1
Honeymoon ^^
Child@Chance
++Bee++
Muutha






 

 

คำเตือน  ไดอะรี่วันนี้ค่อนข้างยาวและเพ้อเจ้อ

 


เ มื่ อ ล ม ห นา ว ช ย มา ใ ก ล้ ๆเ มื่ อ ล ม ห นา ว ช ย มา ใ ก ล้ ๆเ มื่ อ ล ม ห นา ว ช ย มา ใ ก ล้ ๆ
Music Playlist at MixPod.com

 

 

 

เริ่มจะหนาวๆ แบบนี้...ทำให้เราคิดถึงวันๆ นึง เมื่อเกือบสี่ปีมาแล้ว

ซึ่งเป็นอีกวันนึงที่น่าจดจำที่สุดในชีวิตเราเลยนะ  ^_^

 

 

เ มื่ อ ล ม ห นา ว ช ย มา ใ ก ล้ ๆ

 

 

ปลายเดือนพฤศจิกายน ปี 2549 เราไปปีนภูกระดึงกับเดอะแก๊งค์ (ที่ทำงานเก่า)

อารมณ์ช่วงนั้น คือ เริ่มเบื่องาน รู้สึกเต็มอิ่มกับมันมากๆ และอยากเปลี่ยนงาน

ไปปีนภู เพื่อคิดว่ากลับมาแล้ว อาการจะดีขึ้น (แต่ก็เปล่าแฮะ)

กลับมาอาการเบื่อหนักกว่าเดิม หาเรื่องเปลี่ยนงานจนได้ และก็ในที่สุดอะนะ

 

 

เ มื่ อ ล ม ห นา ว ช ย มา ใ ก ล้ ๆ

 

 

ทริปนั้น  ทำให้เราได้รู้จักกับผู้ชายตัวดำๆ ร่างใหญ่ๆ (แต่ยังไม่อ้วน)คนนึง

หน้าตาไม่หล่อ และท่าทางจะปากเสียซะด้วย จำได้ว่าหน้าตาขึงขัง ไม่ชอบอะ สั้นๆ

รู้แต่ว่าเป็นทหาร เหล่าไหนยังไงก็ไม่แน่ใจ รู้แต่ว่าไม่อยากคุยกะเค้าเท่าไหร่ (ไม่ชอบคนหน้าดุนิ)

อารมณ์นั้นบอกได้ว่ามิได้ให้ความสนใจใดๆ ในตัวเค้า รู้จักแล้วก็รู้จักเลย

เราก็ใช่ย่อย ช่วงนั้นทั้งเครียดทั้งโทรม แถมอ้วนจนแก้มปริเลย ฮ่าๆๆๆๆๆ

รู้ทีหลังว่า...อิตาผู้ชายคนนั้นก็มิได้สนใจใยดีข้าเจ้าสักนิด เพราะ โทรมนี่ล่ะ

อีกอย่าง ไม่เที่ยวด้วยกันจนจบทริป อารมณ์ประมาณว่าตามเพื่อนมาจอยกันแว้บๆ

ส่วนแก๊งค์สาวโฉดอย่างพวกเรา เฮไหนเฮนั่นจนขาเดี้ยง กลับมาต้องเข้าโรงบาลนั่นล่ะ

 

 

เ มื่ อ ล ม ห นา ว ช ย มา ใ ก ล้ ๆ

 

มาเจอกันอีกที...ที่หมอชิต เพราะ เค้าคนนั้นอุตส่าห์มีน้ำใจมารับแก๊งค์สาวโฉด

ที่มาถึง กทม. เวลาดึกๆ เกือบตีสอง (แม่เจ้าทำไปได้ ณ ตอนนั้น)

ที่สำคัญ คือ แก๊งค์เราขาเจ็บ กล้ามเนื้อขาฉีก ทรมาณมากกกกกกกกกก

เดินขึ้นลงบันไดนี่น้ำตาไหลพรากๆ กันเลยทีเดียวเชียว

สรุปว่า คุณผู้ชายเค้าพาไปส่งโรงพยาบาล แล้วก็แยกย้ายสลายตัว

ไม่มีการแลกเบอร์ เพื่อติดต่อใดๆ เลย แต่ก็มีเหตุมาให้เจอกันได้บ่อยๆ (น่าแปลกดี)

แต่ก็ไม่ได้มานั่งคุยกันเป็นกิจลักษณะนะ แค่ยิ้มทักทายกันไม่กี่คำ แค่นั้นจริงๆ

(แต่รู้สึกว่าเค้าจะแอบมอง และจ้องเราบ่อยแฮะ)

 

 

เ มื่ อ ล ม ห นา ว ช ย มา ใ ก ล้ ๆ

 

 

ครึ่งค่อนปี...หลังจากนั้น เราเปลี่ยนงานใหม่ ต้องไปสัมภาษณ์งานที่ชลบุรี

ไม่มีรถ ไม่รู้จะไปยังไง ไม่ชำนาญทางด้วย เครียดเลย ทำไงดีหว่า

นึกขึ้นมาได้เลยโทรหาเพื่อนชายอีกคนที่ไปภูฯ ด้วยกัน แต่เขาไปด้วยไม่ได้

แต่บอกว่าจะให้เพื่อนเค้าไปส่งแทน รับรองถึงที่หมายปลอดภัยหายห่วง

ที่สำคัญ "เป็นทหาร" มีความเป็นสุภาพบุรุษสูง ไม่ต้องกลัวเลย

ไอ้เรา ก็ไม่อยากนั่งรถไปกับคนแปลกหน้า ด้วยระยะเวลากว่าสองชั่วโมง ไปกลับก็สี่ชั่วโมง

แต่ไม่รู้จะทำไง ก็เลยตอบตกลงไป แต่ขอเป็นคนรับผิดชอบเรื่องค่าน้ำมัน

และปากท้องคนขับรถระหว่างเดินทางเอง เพื่อความสบายใจของเราด้วย ตกลงตามนั้น

 

 

เ มื่ อ ล ม ห นา ว ช ย มา ใ ก ล้ ๆ

 

 

สรุปว่า อีตาทหารมันเล่นแร่แปลธาตุค่ะ ขับรถช้ามากกกกกกกกกกก

ไปกลับ ใช้เวลาเกือบหกชั่วโมง แล้วก็มาแปลกพยายามชวนเราคุยอยู่นั่น

แอบคิดในใจดังมากๆๆ ว่า "เฮ้ย...ผีเข้ารึไงวะนี่ ฉันไปสัมภาษณ์ไม่ทันล่ะก็น่าดู๊"

(งึมงำๆ อยู่คนเดียวในใจ โดยที่ต้นเหตุมันมิได้สำนึกเลยสักนิด ยังคงพล่ามต่อไป)

ก็ไปทันแบบฉิวเฉียด สัมภาษณ์ปุ๊บรู้ผลปั๊บ ได้งาน ลั้นลา กลับมาอารมณ์ดี

ขากลับ เลยพาคุณสารถีไปเลี้ยงข้าว แม่เจ้าพี่แกก็ชวนคุยลากยาวไปห้าทุ่ม

จากนั้น ก็เงียบหาย ไม่ติดต่อกันเหมือนเดิม (ทั้งๆ ที่มีเบอร์ของกันและกันแล้ว)

เพราะ เรายุ่งและเหนื่อยกับงานมากๆ จนพีคสุดๆ แล้วก็ตัดสินใจเปลี่ยนงานอีกครั้ง

(ในระยะเวลาเพียงครึ่งปีเท่านั้น คิดแล้วก็เศร้านะ)

 

 

เ มื่ อ ล ม ห นา ว ช ย มา ใ ก ล้ ๆ

 

 

เปลี่ยนงานคราวนี้ ถือว่าถูกฝาถูกตัว คือ งานที่ทำอยู่ทุกวันนี้นี่ล่ะ

ทำให้เรามีเวลาว่างมากขึ้น และไม่เครียดหนักๆ เหมือนเมื่อก่อน

มีอยู่วันนึง บังเอิญไปเจอคุณทหารแถวๆ ดอนเมือง เค้าเลยมาส่ง

คุยกันไปๆ มาๆ เริ่มรู้สึกว่าเรามีอะไรหลายๆ อย่างที่คล้ายกัน และ ไปด้วยกันได้

หลังจากนั้น ก็มีเรื่องให้เจอกันได้บ่อยๆ (ไม่รู้ว่าหาเรื่องเจอกัน หรือ มันบังเอิญกันแน่นะ)

แต่กลายเป็นแฟนกันตอนไหนยังไม่แน่ใจเลยนะ ฮ่าๆๆๆๆ

รู้แต่ว่า...คุยภาษาเดียวกัน เข้าใจกันง่ายๆ ^^

 

 

เ มื่ อ ล ม ห นา ว ช ย มา ใ ก ล้ ๆ

 

 

สองปีผ่านไป...ไวเหมือนโกหก เราตัดสินใจไปจัดงานแต่งงานเล็กๆ แบบบ้านๆ

ตามประสาญาติพี่น้องและคนรู้จัก ที่บ้านแม่ จ.เชียงราย ^^

หนึ่งปีต่อมา ก็คือ วันที่สี่เมษายน ปีนี้เอง เราก็มาจัดงานฉลองฯ ที่ กทม.

เพราะ สังคม หน้าที่การงาน และเพื่อนฝูงของเราอยู่ที่นี่

และตอนนี้...เราก็มีบ้านหลังน้อยแต่อบอุ่นหลังนี้ ที่ที่เราสร้างด้วยกันมาด้วยใจ

วันเสาร์อาทิตย์ อาจจะธรรมดาสำหรับใครๆ แต่มันคือวันแห่งความสุขของเราสองคน

เป็นวันที่เราจะได้ใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันเพี่ยงสองวันต่อสัปดาห์ แค่นี้ก็พอละ

 

เ มื่ อ ล ม ห นา ว ช ย มา ใ ก ล้ ๆ

 

อีกไม่ถึงเดือน...จะถึงวันครบรอบสี่ปีที่เราเจอกัน คบกัน และอยู่ด้วยกันแล้วนะ

สิ่งนึงที่กระตุ้นให้เราเขียนขึ้นมาก่อนวัน (ค่อนข้างนานเลยทีเดียว)

เพราะ เมื่อวานที่เราโกรธกัน เธอทำให้เค้าคิดขึ้นมาได้ว่า เรื่องไร้สาระต้องปล่อยวางบ้าง

อย่าให้มันกลายเป็นอารมณ์ที่ทำร้ายเราทั้งคู่ ถึงแม้จะเป็นแค่เวลาสั้นๆ ก็ตาม (บ่อยด้วยนะ)

เมื่อคืน ใครบางคนใจอ่อน โทรมาง้อเราตอนตีหนึ่ง (จริงๆ ก็นอนไม่หลับแอบรออยู่นะ)

แล้วเธอก็ทำเราน้ำตาไหล ด้วยประโยคที่ว่า...

 

"จำไว้นะ ผู้ชายคนนี้จะไม่ไปไหนแล้ว จะอยู่กับเธอตลอดไป"

 

ประโยคสั้นๆ แต่ทำให้เรามั่นใจว่า เค้าหมายความอย่างที่พูดจริงๆ

 

 

 

Aeinu...

     Share

<< (^ O ^) // กับอีกหนึ่งความประทับใจวิ วั ฒ นา กา ร แ บ บ ไ ม่ มี ท ฤ ษ ฎี >>

Posted on Wed 4 Nov 2009 10:12
wh0cd91303 <a href=http://prozac24.us.org/>prozac over counter</a> <a href=http://viagrageneric24.us.org/>viagra generic</a>
CharlesAbali   
Fri 30 Jun 2017 2:52 [4]
 

สวัสดีค่ะ
อ่านแล้วซึ้งจังเลย
หนูอ่านไดพี่มานานพอสมควรแล้วเหมือนกัน
เพื่อนแนะนำค่ะ
ได้เข้ามาอ่านเรื่อยๆก็เพราะ
เรื่องเล่าจากงาแต่งอ่ะค่ะ
ตอนแรกนึกว่าพี่2คนรู้จักกัน
ตั้งแต่เรียนซะอีก
^^\
Gamonchanat   
Wed 18 Nov 2009 21:42 [3]

ดี จ้าน้องเอ๋ ไปลอยกระทงที่ไหนมา อ่านเรื่องน้องเอ๋ แล้วซึ้งจัง อิจฉา อิ อิ..
P'KIK   
Tue 3 Nov 2009 16:23 [2]

น่ารักมากเลยค่ะพี่เอ๋ พบรักกันที่ภูกระดึง ^^
Gigee   
Mon 2 Nov 2009 22:42 [1]

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh