ทักทายกัน...ณ วันที่ 22 เมษา วันที่ตำราบอกมาว่าเป็นวันที่ร้อนที่สุดในรอบปี (สำหรับเมืองไทย) แต่เราว่าไม่นะ 18 เมษา ที่ผ่านมาเร้าใจ พาลหายใจไม่ออกกว่านี้มากมาย วันนี้...ออกจะครึ้มๆ ด้วยซ้ำ บางจุดของ กทม. เช่น บีทีเอสหมอชิต มีฝนด้วย (พ่อหูกางผู้ติดฝนอยู่สถานีรถไฟฟ้าโทรมาบอก)
หัวข้อไดอะรี่วันนี้...หยิบมาจากประโยคเต็มๆ ด้านล่างนี้ เป็นคำทักทายบนเฟซบุ๊ค ของเพื่อนสาวต่างวัยจากแดนไกล หนูยัสมิน นั่นเอง (แม่เราเรียกชีว่า ดอกมะลิ)
"Hello Aei, How are you? I hope you are well!! I have almost finished University now! I really want to come back to Thailand next year!!! xx"


อืม...ช่างเป็นความทักทายที่ปลุกจิตวิญญาณในตัวเราเสียจริง มันทำให้รู้ว่า...เวลาผ่านไปเกือบจะปีแล้วสิเนี่ย ที่สองสาวชาวอังกฤษ (มีสเตซี่อีกนาง) มาสอนหนังสือที่ไทย เรารู้จักกันผ่านน้องชายอิฉัน ซึ่งสอนอยู่ที่เดียวกันนั่นเอง แล้วก็คุยกันมาตลอด
แล้วก็กลับไปเราก็ตอบเธอไปตามความรู้ภาษาปกิตที่พอจะมีในหัว คุยกันพอได้ใจความว่า ยัสมิน แพลนจะมาเที่ยวเมืองไทยในปีหน้า เธอคิดถึงเมืองไทยมากกกก ว้าวววว ดีใจแทนคนไทยหลายๆ คนไว้ ณ ที่นี้ อย่างน้องต่างชาติเค้าก็ชอบอะไรๆ ที่เป็นเรา ฉะนั้นจงภูมิใจนะคะ
ไว้วันหลัง...จะมาอัพเดทเรื่องราวย้อนหลังไปเกือบๆ ปีที่ไปใช้ชีวิตอยู่ในเฟซบุ๊ค ฮ่าๆๆๆ
aeinu...